pep.zone
Welcome, guest. You are not logged in.
Log in or join for free!
 
Stay logged in
Forgot login details?

Login
Stay logged in

For free!
Get started!

Text page


large
krifes-skepseis.pep.zone

Και ετσι επιμενω.

Επιμένω να αποφεύγω πια, όποιο καθρέπτη συναντώ.
Η εικόνα μου δεν είναι θέληση. Είναι μάτια που δεν μπορούν να κοιτούν πια, ένα πρόσωπο που δεν αναγνωρίζουν, επειδή έχει χαθεί σε ό,τι με απέχθεια βιώνει.
Είναι χείλη, κύκλοι ομόκεντροι ενός φαύλου χαιρετισμού που έχει καταντήσει η καθημερινότητα, σβηστά.

Είναι αισθήσεις που έχουν αφήσει το αποτύπωμα τους ξεκάθαρο και αέναο. Ίσως και άναρχο. Ίσως και ατέρμονο.

Είναι ρυτίδες κοφτές όπως και οι εισπνοές. Και δεν ήταν θέληση αυτό. Ήταν κάτι άλλο.

Αυτό το άλλο που αν και γνωρίζω τι είναι, δεν μπορώ να το βρω. Κι ίσως όταν το ανακαλύπτω, αυτό να ξεφεύγει.

Σε κάποια αχτίδα να σκορπίζεται. Κι όταν αυτή με τυφλώνει και ως τα μάτια μου να την συνηθίσουν, χάνεται.

Και όταν κάτι χάνεται, αλλοιώνεται. Και πάει και κρύβεται σε άνοστες συμπεριφορές.

Σε κούφια λόγια. Σε προσποιητά αγγίγματα. Που μυρίζουν κίνδυνο. Που είναι στυφά. Που είναι αταίριαστα.

Και που όμως, σε όποιο καθρέπτη συναντώ, τις βλέπω να με κοιτούν. Να με κάνουν να κλείνω το πρόσωπο μου πια. Να το σφαλίζω.

Δεν είναι που δεν το αισθάνομαι ότι κάτι σημαίνει για κάποιους αυτό το πρόσωπο μου.

Δεν είναι που δεν ξέρω τι αξίζει. Είναι που το νιώθω να χαραμίζεται. Να σκορπίζεται σε ό,τι δεν γλυκαίνει.

Να περιφέρεται πάνω από λόγια που είναι σαθρά. Που δεν έχουν ρίζες. Κι έτσι επιμένω να αποφεύγω πια, όποιο καθρέπτη συναντώ…



This page:




Help/FAQ | Terms | Imprint
Home People Pictures Videos Sites Blogs Chat
Top
.